தமிழரின் வரலாற்றை தாங்கி நிற்கும் தமிழரின் தாய்மடி கீழடி -முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.

தமிழரின் வரலாற்றை தாங்கி நிற்கும் தமிழரின் தாய்மடி கீழடி -முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.

தமிழகத்தின் சிவகங்கை மாவட்டம் திருப்புவனம் அருகே வைகை நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள கீழடி தமிழர்களின் வரலாற்றுத் தொன்மையும் பண்பாட்டைஒயும் உலகிற்கு உணர்த்திய மிக முக்கிய தொல்லியல் களமாகும். 

இது தமிழ்நாட்டின் வரலாற்றின் தொடக்க காலத்தை கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பின்னோக்கி நகர்த்தியுள்ளது.

கீழடி அகழாய்வு வரலாறு மற்றும் முக்கிய கட்டங்கள்

கீழடியில் இதுவரை 10 கட்டங்களுக்கு மேல் அகழாய்வுப் பணிகள் நடைபெற்றுள்ளன.

ஆரம்பம் மற்றும் முதல் கட்டம் (2014-2015): இந்திய தொல்லியல் ஆய்வகம் (ASI) வைகை நதிக்கரையில் மேற்கொண்ட மேற்பரப்பு ஆய்வில், கீழடி பகுதியில் பழங்கால உறைவிடங்கள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. 
இரண்டாம் கட்டம் (2016): மத்திய தொல்லியல் துறை இங்கு அகழாய்வுகளை மேற்கொண்டது. இதில் சுடுமண்ணால் செய்யப்பட்ட கட்டடங்கள், உறைகிணறுகள், மண்பாண்டங்கள் மற்றும் தமிழ்-பிராமி எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட ஓடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன.
மாநில தொல்லியல் துறையின் வருகை (2018 முதல்): மத்திய அரசின் தொல்லியல் துறை ஆய்வை முடிக்க முற்பட்ட நிலையில், தமிழக தொல்லியல் துறை களத்தை ஏற்று 3, 4, 5 மற்றும் அடுத்தடுத்த கட்ட ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்தது. 
கார்பன் வயது சோதனை (2019): கீழடியில் கிடைத்த கரிம மாதிரிகள் அமெரிக்காவில் உள்ள ‘பீட்டா அனாலிடிக்’ ஆய்வகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டன. அதன் முடிவில், அங்கு கிடைத்த பொருட்கள் கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை (சுமார் 2600 ஆண்டுகள் பழமையானவை) என்பது அறிவியல் பூர்வமாக உறுதி செய்யப்பட்டது. 

இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் சார்பில் இந்த ஊரில் நடத்தப்பட்ட அகழ்வாராய்ச்சியில் சங்க காலப் பாடல்களில் (சிலப்பதிகாரம், பரிபாடல், மதுரைக்காஞ்சி போன்றவற்றில்) குறிப்பிடப்பட்டிருந்த பல பொருள்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்காக, இங்கு 40இற்கும் மேற்பட்ட குழிகள் தோண்டப்பட்டன. இதுவே தமிழ்நாட்டில் நடத்தப்பட்ட பெரிய அகழ்வாராய்ச்சி ஆகும்.

கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முக்கிய சான்றுகள்

நகர நாகரிகம்: கீழடியில் மக்கள் வரிசையான வீடுகள், சுடுமண் கூரைகள், வடிகால்கள் மற்றும் உறைகிணறுகளுடன் ஒரு நேர்த்தியான நகர நாகரிகத்தில் வாழ்ந்துள்ளனர். 
தொழில்நுட்பம் மற்றும் பொருளாதாரம்: சாயத்தொழிற்சாலை இருந்ததற்கான சுவடுகள், தங்க நகைகள், செம்புப் பொருட்கள், இரும்புக் கருவிகள் மற்றும் முத்திரைக் காசுகள் கிடைத்துள்ளன. 
வணிகத் தொடர்பு: ரோம் நாட்டைச் சேர்ந்த ‘அரெட்டைன்’ வகை மண்பாண்டங்கள் மற்றும் தொல்பொருட்கள் கிடைத்ததன் மூலம், தமிழர்கள் உலகளாவிய கடல் வணிகத்தில் சிறந்து விளங்கியது உறுதியாகியுள்ளது. 
கல்வி அறிவு: மண்பாண்டங்களில் எழுதப்பட்ட தமிழ்-பிராமி எழுத்துக்கள், மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையிலும் எழுத்தறிவு இருந்ததைக் காட்டுகின்றன.
கீழடியின் முக்கியத்துவம்

சிந்து சமவெளி நாகரிகத்திற்குப் பிறகு, இந்தியாவில் கங்கை நதிக்கரையில் உருவான நகர நாகரிகங்களுக்கு இணையான நாகரிகம் தமிழகத்திலும் வைகை நதிக்கரையில் இருந்ததை கீழடி அகழாய்வு நிரூபித்துள்ளது. இதன் மூலம் தமிழ் மொழி மற்றும் தமிழர்களின் நாகரிகம் பழமையானது என்பதை இந்த ஆய்வு உலகிற்கு அழுத்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

முத்துமணிகள், பெண்களின் கொண்டை ஊசிகள், தாயக்கட்டை, சதுரங்கக் காய்கள், சுடுமண் பொம்மைகள், சில்லுகள், நூல் நூற்கும் தக்ளி போன்றவை இங்கு கிடைத்துள்ளன. வீடுகள் சுட்ட செங்கற்களால் கட்டப்பட்டு, மேற்கூரைகள் ஓடுகள் வேயப்பட்டிருந்திருக்கலாம் என்பதையும், வீடுகளின் அருகே பட்டினப்பாலையில் குறிப்பிடப்படும் சுடுமண் உறைகேணிகளும் இருந்திருக்கலாம் என்பதனையும் இங்குக் கிடைத்துள்ள சான்றுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

வீடுகளில் குளியலறைகள் இருந்ததற்கான சான்றும் கிடைத்துள்ளது. தமிழ்ப்பிராமி எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட கருப்பு, சிவப்பு நிறங்களிலான ஏறத்தாழ 1000 கிலோகிராம் திணிவுடைய மண் ஓடுகள் அகழ்வாராய்ச்சியின் பொழுது கிடைத்திருக்கின்றன.

தமிழக-உரோம வர்த்தக உறவுகள் குறித்த சான்றின் மூலம் அந்தக்கால மக்களின் வணிகத் தொடர்பை அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது.

கீழடியில் அகழ்வாராய்ச்சி 5 ஆண்டுகளுக்கு தொடரும் என்று மகேஷ் சர்மா தெரிவித்துள்ளார். சுமார் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழர் நாகரிக அடையாளங்கள் கிடைத்துள்ளன என மத்திய சுற்றுலாத்துறை அமைச்சர் மகேஷ் சர்மா கூறியுள்ளார்.

அகழ்வாய்வு பணிகள் நடைபெறும் கீழடிக்கு வந்த மத்திய அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் மற்றும் மகேஷ் சர்மாவுக்கு மக்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளனர்.

தொல்லையல் கண்காணிப்பாளர் அமர்நாத்தை இடம் மாற்றம் செய்ததற்கு கண்டனம் தெரிவித்தனர். இதனையடுத்து போராட்டக்காரர்களை போலீசார் கைது செய்தனர். இதனையடுத்து செய்தியாளர்களிடம் பேசிய மத்திய அமைச்சர் மகேஷ் சர்மா, கீழடியில் அகழ்வாய்வு 2 ஆண்டுகளாக நடைபெறுகிறது என்றும் மேலும் 5 ஆண்டுகளுக்கு அகழ்வாய்வு பணிகள் தொடரும் என்றார். அகழ்வாய்வு பணிகளுக்காக 40 லட்சம் ரூபாய் நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் அவர் கூறினார்.

கடந்த 2 ஆண்டில் கிடைத்த சான்றுகள் புத்தகமாக தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் அமைச்சர் தெரிவித்தார். 3 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அதிகாரிகள் மாற்றப்படுவர்கள் என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். அதன்படி தான் அமர்நாத் மாற்றப்பட்டு தமிழகத்தைச் சேர்ந்த ராமன் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

அகழ்வாராய்ச்சியில் தமிழர் நாகரிக அடையாளங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் கி.பி 2 ம் நூற்றாண்டில் கீழடியில் சிறந்த நாகரிகம் தழைத்துள்ளது என்றும் மத்திய அமைச்சர் கூறினார்.

கீழடியில் கிடைக்கும் ஆய்வு முடிவுகள் தமிழகத்தின் வரலாற்றை மாற்றி அமைப்பதற்கான வாய்ப் புகள் உண்டு. தமிழகத்தில் கல்வெ ட்டுகள், புலவர் பாடல்கள் ஆகியவை உண்டு. ஆனால் நம்மிடம் வரலாற்று சாட்சியங்கள் இல்லை. தற்போது அவை கீழடியில் கிடைத்துள்ளன. அவை அனைத்து சான்றாதரங்களும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே ஒவ்வொரு தமிழனின் விருப்பமாகும்.

மதுரை நகரிலிருந்து தென்கிழக்கு திசையில் 13 கி.மீ. தூரத்தில் இந்த இடம் அமைந்திருக்கிறது. இந்த இடத்திலிருந்து வடக்கில் இரண்டு கி.மீ. தூரத்தில் வைகை நதி ஓடுகிறது. இந்த ஊருக்குக் கிழக்கே மணலூரும் தென்கிழக்கில் அகரம் என்ற ஊரும் மேற்கில் கொந்தகையும் அமைந்திருக்கின்றன.

கீழடியில் உள்ள தென்னந்தோப்பில்தான் முதன் முதலில் அகழ்வாய்வுப் பணிகள் நடத்தப்பட்டன. பெங்களூரில் உள்ள இந்திய அகழ்வாய்வுப் பிரிவு 2014 - 15, 2015- 16 ஆகிய ஆண்டுகளில் ஆகழ்வாய்வுகளை மேற்கொண்டது. இதற்குப் பிறகு தமிழ்நாடு அரசு 2017 -18ல் அகழாய்வுப் பணிகளைத் துவங்கியது.

தமிழ்த் தொன்மை மீட்புப் பணியில் பேராசிரியர் நா.வானமாமலையின் பங்களிப்பு - முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.
(தொல்லியல்ஆய்வுக் கட்டுரைகள்)

தமிழகத்தில் உள்ள பல்வேறு பகுதிகளில் சிதறிக்கிடக்கும் வரலாற்றுத் தொன்மைகளையும், உலக அளவில் கேட்பாரற்று பாதுகாக்கப்படாமல் கிடைக்கப்பெறும் தரவுகளையும் கொண்டு ஒப்பிட்டு ஆராயப்பட வேண்டும். இதனைச் செய்தால் தான் முழுமையான தொன்மைகளை மீட்டெடுப்ப தோடு, பாதுகாக்கவும் முடியும். வரலாற்றுத் தொன்மைகள் குறித்தான முழுமையான ஆய்வும் நமக்கு கிடைக்கப்பெறும்.

பேரா. நா.வா. நமக்கு தொன்மைகள் குறித்த புரிதல் வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். குறிப்பாக தமிழரின் நாட்டுக் கலைகள் எப்பொழுது தோற்றம் பெற்றன. அவனது வாழ்க்கையில் கலையின் பணி யாது போன்ற வினாக்களின் ஊடாகவே கலையின் தன்மைகளை ஆராய முற்படுகின்றார். நமக்குள்ளே இதுபோன்று எழும் வினாக்களுக்கு விடை காண வேண்டும் என்றால் குறிப்பிட்ட சமூகம் பற்றியான முழுமையான புரிதல் வேண்டும் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.

பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்து மறைந்த ஒரு இனத்தினுடைய அடையாளங் களாகவும், சான்றுகளாகவும் கிடைக்கப்பெறும் பொருட்கள், புதைக்கப்பட்ட மனிதர்களின் உடல், எலும்புகள், பயன்படுத்தப்பட்ட பொருள்கள் போன்றவற்றைக் கொண்டு அவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தையும், பண்பாட்டையும் அறிய முடியும்.

குகைச்சித்திரங்கள் அனைத்தும் அழகுணர்ச்சி யால் தோன்றியவை அல்ல. ஆற்றல், நம்பிக்கை, சடங்கு இவற்றின் விளைவாகத் தோன்றியவை என்பதை அறிய வேண்டும்.

தமிழக வரலாற்றுக் கண்ணோட்டங்களை நாம் ஆராய்வதற்கு முன்பு இரண்டு சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. முதலாவது எண்ணற்ற வேற்றுமைகளுக்கு மத்தியில் இயங்கும் தமிழ்ச்சமூகம். இரண்டாவது துல்லியமான வரலாற்று ஆவணங்கள் முழுமையாக ஆய்வுக்கு உட்படுத்தாதது. இதனால் தான் கால ஆராய்ச்சியில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

சங்க இலக்கியம் பற்றி ‘1800 ஆண்டுகளுக்கு முந்திய தமிழர்’ என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்ட கனகசபைப்பிள்ளையின் நூலும், சமணர்களைப் பற்றிய சக்கரவர்த்தி நாயினார் எழுதிய நூலும், சோழ வம்சத்தைப்பற்றி கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரியார் எழுதிய நூலும், பல்லவர் பற்றி பி.டி. சீனிவாச அய்யங்கார் எழுதிய நூல்களும் இன்னும் பல நூல்களும் ஆய்வாளர்கள் அறிந்தவையே. இருப்பினும் இவையே முழுமையான தமிழர் வரலாறு ஆகாது.

முழுமையான தமிழர் வரலாறு எழுதப்பட வேண்டுமாயின் தமிழர் சமூகம் எப்படி மாற்றம் பெற்று வந்துள்ளன. அதற்கான அடிப்படைக் காரணங்கள் யாவை என்ற புரிதலோடு முழுமை யான தமிழர் வரலாறு எழுதப்பட வேண்டும். தற்போது நம் காலத்தில் பண்பாடு சார்ந்த பலவற்றை மீட்டெடுக்க வேண்டிய சூழலில் நாம் உள்ளோம் என்பதை நமக்கு முன்னரே நா.வா. எச்சரித்துள்ளார். சங்க இலக்கியங்கள், மூவேந்தர், சமணர், பல்லவர் பல ஆராய்ச்சி நூல்கள் வந்தாலும் அவை மட்டுமே போதுமானவை அல்ல. அது சார்ந்து மேலும் பல ஆராய்ச்சி நூல்கள் வர வேண்டும். தொன்மை சார்ந்த ஆராய்ச்சி தொடர வேண்டும்.

பண்டைய கலைகள் அனைத்தும் வாழ்க்கை யோடு தொடர்பு கொண்டவை. பிரான்சு நாட்டில் உள்ள ‘டோர்டோக்னே’ என்ற குகையில் இரண்டு லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே இருந்த ஓவியங்கள் காணப்படுகிறது என அகழ்வாய் வாளர்கள் கருதுவதையும், இந்தியாவில் கடந்த பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஹோவுங்காபாத் அருகே பிம்பெட்கா நகரில் கண்டறியப்பட்ட செய்யப்பட்ட கருவிகள் அதே காலத் தொன்மை உடையவை என்பதை சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

நடுகல் பற்றிய ஆய்வரங்கம் ஒன்று தமிழ்நாடு அரசு தொல்பொருள் துறையினரால் நடத்தப் பட்டது. 24. 7. 1973இல் நா.வா ‘நடுகற்களும் நம்பிக் கைகளும்’ என்ற தலைப்பில் கட்டுரை. ஒன்றை படித்துள்ளார். நடுகற்கள் பற்றிய முழுமையான புரிதலை விளக்கிக் கூறுகின்றார். சங்க இலக்கியத்தில் புறநானூறு 231ஆம் பாடலில் அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி இறப்பைச் சுட்டிக்காட்டி நடுகல் பற்றிய சான்றை அவ்வை விளக்கியுள்ளதையும் குறிப்பிடு கிறார்.

நாட்டுத் தொழில்களில் கலை, சுவரோவியம், மண்பாண்ட அலங்காரம், பெருங்கோயில் கலைகள் போன்றவற்றை பண்டைய தமிழர்கள் வளர்த் தெடுத்தனர். இருப்பினும் நா.வா.வின் வருத்தம் தற்காலத்தில் நாட்டுக் கலைகள் பல அழிந்து வருகின்றன. அல்லது பணம் தரும் தொழிலாக மாறிவருகிறது. இந்த நிலையில் நாட்டார் கலை களை ஆய்வதற்கான துவக்க முயற்சிகள் கூட தமிழ்நாட்டில் ஈடுபடவில்லை. எனவே ஆய்வாளர்கள் இதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

வரலாறு பற்றி நா.வா. தரும் விளக்கம் நமக்கு முழுமையான புரிதலை தரும்.

‘வர்க்கங்களுக்கிடையே இயற்கையில் இருக்கும் முரண்பாடுகள் காரணமாகவே போராட்டங்கள் நிகழ்கிறது. அப்போராட்டங் களின் விளைவாகச் சமூக மாறுதல்கள் தோன்றுகின்றன’

என்றும்

‘பொருளாதார வாழ்வையும் சமூக முரண் பாடுகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு மக்களின் வரலாறு எழுதப்பட வேண்டும்’

என்றும் (தமிழர் வரலாறும் பண்பாடும், பக்- 4, 9) கூறுகிறார்.

வரலாறு என்பது சரித்திரங்களின் கால நிகழ்வுகளை விவரிக்கின்றன. இருப்பினும் தமிழ்ச் சமூகம் தோற்றம் முதல் பெற்று வந்துள்ள மாற்றங்கள், அதற்கான சான்றுகளோடு எழுதப்படும் வரலாறே முழுமையான வரலாறு என்று கூறுகின்றார்.

பழங்கால இனக்குழுச் சமூக வாழ்க்கையில் இருந்து படிப்படியாகவும், திடீரெனவும் முன்னேறி வரும் சமூகமாகவும், அரசுகளை நிறுவி, பண் பாட்டையும், கலைகளையும், தத்துவங்களையும் வளர்த்துப் பல நூற்றாண்டுகளாக முன்னேறியும் சில சமயங்களில் பின்வாங்கியும் வாழ்ந்த மனித சமூகத்தின் சரித்திரமே தமிழக வரலாறு என்று குறிப்பிடுகிறார்.

தமிழ் தொன்மை சார்ந்து பல ஆய்வுகள் நிகழ்த்தப்பட வேண்டும் அது எப்படி நிகழ்த்தப் பட வேண்டும் என்ற புரிதலைப்பற்றிக் கூறும் நா.வா, இலக்கியத்தில் உள்ள சான்றுகளையும், அகழ்வாராய்ச்சி மற்றும் கல்வெட்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்து சான்றுகளையும் அயல்நாட்டு வரலாறு, அவர்கள் நம்மோடு கொண்டிருந்த தொடர்புகள் பற்றிய குறிப்புகளோடு ஆராய வேண்டும். அப்போதுதான் முற்கால வரலாற்றை நாம் முழுமையாக அறிய முடியும்.

இடைக்கால வரலாற்றை முழுமையாக அறிய வேண்டும் என்றால் இஸ்லாமிய வரலாற்றறிஞர்கள் பெர்சியன் மொழியில் எழுதிய வரலாற்றை விமர்சன ரீதியாக கற்கவேண்டும். ஆங்கில ஆட்சிக்கு முற்கால சரித்திரத்தை அறிய போர்த்துகீசிய பிரஞ்சுப் பாதிரிமார்களின் தாய்மொழியிலும் இலத்தீனிலும் எழுதிய கடிதங்கள் போன்றவற்றை ஆராய்ந்தால் முழுமையான இடைக்கால வரலாற்றை நாம் பெற முடியும் என வலியுறுத்துகின்றார்.

தமிழகத்தில் கிடைக்கக்கூடிய வரலாற்றுச் சான்றுகளை எப்படி பாதுகாத்து வெளியிட வேண்டும் என்று தாமரை இதழில் நா.வா. எழுதிய கட்டுரை முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக உள்ளது. தமிழ்நாட்டு வரலாற்றுச் சான்றுகளான பல கல்வெட்டுகள் மைசூரில் இருப்பதாகவும் அவை கவனிக்கப்படாமல் அழிந்து கொண்டிருப்ப தாகவும் அவற்றை தமிழ்நாட்டிற்கு கொண்டுவர வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றார்.

மதுரையில் நடைபெற்ற புதைபொருள் துறையின் கருத்தரங்கில் பேசிய ஒருவரின் கணக்குப் படி 20,000 கல்வெட்டுப் பிரதிகள் மைசூரில் தமிழக தொல் வரலாற்றுச் சான்றுகள் கவனிப்பாரின்றி அழிந்து வருவதாகவும் அவற்றை மீட்டெடுக்க வேண்டும். அதே போல் நமது காலத்தில் பல இடங்களில் சிதறிக்கிடக்கும் தொன்மைகளை மீட்டெடுத்து பாதுகாக்க வேண்டும். அது சார்ந்த வரலாற்று ஆய்வுகள் நிகழ்த்தப்பெற வேண்டும் என்று பதிவு செய்கின்றார்.

மைசூரில் தமிழ்நாட்டு வரலாற்றுச் சான்றுகள் பல அழிந்து வருவதற்கு காரணம் மத்திய அரசின் சாசனத்துறையை உதகையில் இருந்து மைசூருக்கு மாற்றியது. அதனை சென்னைக்கு கொண்டுவர வேண்டும் என்று அன்றைக்கு அமைச்சராக இருந்த நெடுஞ்செழியன் வேண்டுகோள் விடுத்து அறிக்கை வெளியிட்டதையும், மைசூரில் இருக்கும் இந்த சாசன நிறுவனம் நான்கு மாநிலங்களான தமிழ்நாடு, கேரளா, ஆந்திரா, மைசூர் ஆகிய மாநிலங்களின் சாசனங்களை வைத்துள்ளது. எனவே அந்தந்த மாநிலத்திடம் அவர்களது சாசனம் ஒப்படைக்கப் பட்டு பாதுகாக்க வேண்டும். அப்போதுதான் பயனடைய முடியும் என்கிறார்.

மாநில அரசானது கொண்டுவரப்படும் தொன்ம சான்றாதாரங்களை உரிய முறையில் வைத்து அந்த துறை சார்ந்த அறிஞர்களைக் கொண்டு படியெடுத்தல், பதிப்பித்தல், புகைப்படம் எடுத்துப் பாதுகாத்தல் போன்ற பணிகளை செய்ய வேண்டும். அப்படிச் செய்தால் மேலும் பல வரலாற்றுத் தரவுகளும் அது சார்ந்த ஆவணங்களையும் நாம் பெறமுடியும்.

அச்சுக்கு கொண்டு வரப்படும் ஆவணங்களை ஒரு நிறுவனமாக தொடர்ந்து இயக்க வேண்டும். அப்போது தொன்மம் சார்ந்த அறிவைப் பெற்ற ஆய்வாளர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பை உருவாக்கித் தருவதோடு நமது ஆதாரங்கள் நம்மிடம் இருக் கின்றன என்ற பெருமையோடு நம்மால் கூற முடியும். இதை கேட்டு வலியுறுத்தி பெறும் உரிமை தமிழக அரசுக்கும் மக்களுக்கும் உண்டு.

தமிழகத்தில் தொன்மைகளை பாதுகாப்பது மற்ற மாநிலத்தில் உள்ளவற்றை கேட்டுப் பெறு வதோடு நின்று விடுவதில்லை. பழமை வாய்ந்த கோயில்களில் காணப்படும் கல்வெட்டுகள், பாறை ஓவியங்கள், சமணப்படுக்கைகள், குகைகள், நடுகற்கல், செப்புப் பட்டயங்கள், சுவடிகள் என அனைத்தையும் பாதுகாப்பதற்கான பயிற்சி அளிக்கப்படவேண்டும் இந்த துறையில் ஆர்வ முள்ள ஆய்வாளர்களை தவறவிடக்கூடாது என்பதே நா.வாவின் விருப்பம்.

தமிழகத்தில் கிடைக்கப்பெறும் வரலாற்றுச் சான்றாதாரங்களோடு ஆய்வுப்பரப்பை சுருக்கிக் கொள்ளாமல் பல்வேறு மாநிலங்களில் சிதறிக் கிடக்கும் நமது பண்பாட்டுக் கூறுகளை மீட்டெடுக்க வேண்டும். குறிப்பாக கேரளாவில் 15ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய சாசனங்கள் தமிழில் உள்ளன. விஜயநகர நாயக்கர்கள், அவர்களின் தளவாய்களான மதுரை நாயக்கர்கள், இவர்களின் தளவாய்கள் அழகப்ப முதலியார், இராமப் பையன், நசரப்பையன், கிருஷ்ணப்பையன் முதலியோரது சான்றுகள் தமிழிலும், மலையாழ்மா என்ற மொழியின் வரி வடிவத்திலும் கிடைக்கப் பெறுகின்றன.

தென் மைசூரில் சமண சமய சாசனங்கள், தமிழ்நாட்டு மன்னர்களின் படையெடுப்புகள், தமிழக சிவனடியார்கள், கங்கர் படையெடுப்புகள், பழைய கன்னடம், நவீன கன்னடம் இவைகள் தமிழ்மொழியில் கிடைப்பனவற்றையுமாவது ஆய்வுக்கு உட்படுத்த வேண்டும் என்று ஆய்வு மனப்பான்மையை உருவாக்கித் தருகின்றார்.

ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள குண்டூர் வரை பல்லவர்களின் தொன்மங்களும், குல சேகர பாண்டியன், வீரபாண்டியன், சுந்தரபாண்டியன் போன்ற பாண்டியர்களின் தொன்மைகளும், நெல்லூர் வரை பிற்காலச் சோழர்களின் தொன்மைச் சான்றுகளும் கிடைக்கப் பெறுகின்றன. அதே போல 18ஆம் நூற்றாண்டில் கர்நாடக நவாபுகள் நைஜாமின் பிரதிகளாக ஆற்காட்டில் இருந்து ஆண்டனர். அவர்கள் கால அரசியல் மற்றும் போர் நிகழ்வுகள் இவைகளும் வரலாற்றின் முக்கியத் தொன்மங்கள் இவற்றைப் பற்றிய ஆய்வுகள் மூலம் மீட்டெடுக்க முடியும் என்கிறார்.

இவற்றைப் போலவே வெள்ளையரின் ஆட்சிக் காலத்தில் மாவட்ட ஆட்சியர்களாக மராட்டியர்கள் விளங்கினர் (1801 முதல் 1815 வரை). எனவே இந்த காலகட்டத்தில் பல்வேறு சாசனங்கள் மராட்டிய மொழியில் உள்ளன. அந்த தொன்மை சாசனங்கள் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டும். இதைப்போலவே சோழர் காலத்தில் சாதியப் பிரிவினைகள் இருந்தன. இது இடங்கை, வலங்கை என்ற இரு பிரிவினுள் அடங்கியிருந்தது. அதனுள் இருந்த பல்வேறு சாதிய முரண்களை கல்வெட்டுச் சான்றுகளோடு ஆய்வுக்கு உட்படுத்திட வேண்டும்.

பல்வேறு வகையான சமூகப் பிரிவுகள் இந்த இரு பிரிவினுள் அடங்கியிருந்தது. அவர்களின் கலை, கலாச்சாரம், பண்பாடு, தொழில் முறை போன்றவை மீட்டெடுக்கப்படவேண்டும். பொங்கல் விழாவைப் பற்றி தமிழர் வரலாறும் பண்பாடும் என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பு நூலில் ‘தைபிறந்தால் வழி பிறக்கும்’ என்ற முதுமொழியைக் கொண்டு நிலத்தில் விதைக்கப்பட்ட நெல்லை அரிசியாக்கி அதனை சூரியனுக்கு படையல் இடுவதையும் பூமியின் செழிப்புக்கு காரணம் சூரியன் என மக்கள் நம்பிக்கையையும் பதிவு செய்கிறார். இந்த மகிழ்ச்சி யினை ‘வள்ளைக் கூத்து’ நெல்குத்துவதுபோல ஆடி மகிழ்ந்ததையும் பதிவு செய்கின்றார்.

கர்நாடகத்தில் சங்கராந்தி பயனுள்ள மரபு வழக்கம் என்ற கட்டுரை ஒன்று ‘புதியவானம்’ என்ற இதழில் நா.வா. எழுதியுள்ளார். தைப்பொங்கல் காணும் பொங்கலில் (ஜனவரி 17ஆம் நாள்) அங்கு பொங்கல் விழாவாக கொண்டாடப்படுவதையும் கதைப்பாடல், கூத்து போன்ற பண்பாட்டு தொன்மைசார்ந்து நடைபெறுவதையும் பதிவு செய்கின்றார்.

நாட்டார் இலக்கியங்களான கதைப்பாடல்கள், நாட்டுப்புறப்பாடல்கள், பள்ளுப்பாட்டு, வில்லுப் பாட்டு, கலைகள், பண்பாடு சார்ந்த தொன்மைகள் பாதுகாக்கப்படவேண்டும். அது சார்ந்த ஆய்வுகள் வேண்டும். குறிப்பாக மக்கள் இலக்கியமான இலக்கியத்தை மாவட்ட வாரியாக உள்ள பாடல்களைத் திரட்ட வேண்டும். திரட்டப்பட்ட பாடல்கள் முழுமையாக அச்சாக்கம் பெற வேண்டும். நாட்டார் கலைக்காட்சிக் களஞ்சியம் ஒன்று தமிழகத்தில் உருவாக்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் தலைமுறைகளைக் கடந்து பண்பாடு காக்கப் பெறும் என்பதை முன்வைக்கிறார்.

தமிழகத்தில் தற்போது கலைகளைப் பாது காக்கவும், பண்பாட்டை மீட்டெடுக்கவும் போராட்டம் நிகழ்த்த வேண்டிய சூழலுக்கு

நாம் தள்ளப்பட்டுள்ளோம் இந்த நிலைக்கு செல்லக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் தொன்மங் களை மீட்டெடுக்க ஆய்வுகளை வளர்க்கவேண்டும் என்று பேராசிரியர் நா.வானமாமலை அன்றைக்கே முற்போக்கு சிந்தனையோடு பதிவு செய்துள்ளார்.

வரலாறு என்பது பாதுகாக்க வேண்டியது மட்டுமல்ல. அப்படிப் பாதுகாத்தால் மட்டுமே அழியாமல் எதிர்வரும் சமூகம் பயன்பெற விட்டுச் செல்லமுடியும். எனவே நமது அடையாளங் களையும் தொன்மைகளையும் அழிக்க நினைக்கும் சக்திகளிடம் இருந்து அவற்றை மீட்டெடுப்பதே நா.வா போன்ற மிகப்பெரிய ஆளுமைகளுக்கு நாம் செய்யும் நன்றிக்கடனாக இருக்கமுடியும்.

சான்றாதார நூல்கள்:-

1. இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள் நா.வா, தோதாத்ரி, சாகித்ய அகாதெமி, புதுதில்லி.

2. நடுகற்களும் நம்பிக்கைகளும், நா.வா.

3.  புறநானூறு.

4. கருநாடகத்தில் சங்கராந்தி பயனுள்ள மரபு வழக்கம், நா.வா, புதிய வானம்- 1972.

5. தமிழ் ஆராய்ச்சியின் புதிய எல்லைகள் (நா.வா. மணிவிழா மலர்) 1978.

6. தமிழரின் பண்பாடும் தத்துவம், நா.வா, என்.சி.பி.எச். 1973, சென்னை.

7. தமிழர் கலை வரலாறும் கதைப்பாடல் ஆய்வும், நா.வா, பல்கலைப்பதிப்பு - 2009.

விக்டோரிய அரசின் வரலாறு - முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.

முதல் திரைப்படம், காந்தி, விவேகானந்தர் முதல் உரை- வரலாறு படைக்கும் விக்டோரியா அரங்கம்- முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.

1880-களில், மெட்ராஸ் ஒரு வர்த்தக மையத்திலிருந்து ஒரு செழிப்பான மாநகரமாக வேகமாக உருமாறிக் கொண்டிருந்தது. அந்நகரின் உயர்மட்ட ராஜாக்கள், ஜமீன்தார்கள் மற்றும் தொலைநோக்காளர்கள் ஒரே ஒரு கனவுடன் பச்சையப்பா மண்டபத்தில் கூடினர்: எண்ணங்கள் ஒன்றிணையவும், கலை செழிக்கவும், குடிமக்கள் சுதந்திரமாக ஒன்றுகூடவும் ஓர் இடத்தை உருவாக்குவதே அந்தக் கனவு.

ராபர்ட் ஃபெரோஸ் சிஷோம் ஒரு கட்டிடக் கலைஞர் மட்டுமல்ல, அவர் தென்னிந்திய கட்டிடக்கலைக்கு மறுவடிவம் கொடுத்த ஒரு புரட்சியாளர் . பூரி பிரிவில் வங்காள பொதுப்பணித் துறையின் நிர்வாகப் பொறியாளராகப் பணியாற்றிய அவர், மெட்ராஸுக்குக் குடிபெயர்ந்து அதன் வானுயரக் காட்சியை என்றென்றைக்குமாக மாற்றியமைத்தார். முரண்பட்ட கட்டிடக்கலை மரபுகளை ஒருங்கிணைத்து, பிரமிக்க வைக்கும் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதில்தான் அவரது மேதைமை வெளிப்பட்டது.

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹாலின் மையப் புள்ளி, சந்தேகமின்றி, சென்னையின் வானுயர்ந்த தோற்றத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அதன் கம்பீரமான கோபுரமே ஆகும். 34 மீட்டர் உயரத்திற்கு வானுயர்ந்து நிற்கும் இந்தச் சதுர வடிவ, மூன்று மாடிக் கோபுரம், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு பொறியியல் சாதனையாகும். சிஷோமின் கேரளக் கட்டிடக்கலை ஆய்வின் நேரடித் தாக்கத்தால் உருவான, இந்தக் கட்டிடத்தின் உச்சியில் அமைந்திருக்கும் திருவிதாங்கூர் பாணி ஓடு வேயப்பட்ட கூரையே இதை மேலும் அசாதாரணமாக்குகிறது.

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால், நகரத்தின் ஆன்மாவை வெளிக்காட்டும் ஒரு சாளரமாகத் திகழ்கிறது. அதன் சுவர்களுக்குள் வரலாறு படைக்கப்பட்டு, மறுஉருவாக்கம் செய்யப்பட்டது: மகாத்மா காந்தி சுதந்திரம் கோரிய மக்களிடையே அமர்ந்திருந்தார்; சுவாமி விவேகானந்தரின் வார்த்தைகள் மாட்டு வண்டியின் மீதிருந்து ஆன்மீகத் தீயுடன் ஒலித்தன; மேலும், 1896-ஆம் ஆண்டின் ஒரு விதிவசமான டிசம்பர் மாலையில், தமிழ் சினிமா முதன்முறையாகப் பிறந்தது.

மக்கள் பூங்காவிலிருந்து (தற்போது பரபரப்பான பார்க் டவுனின் ஒரு பகுதி) பிரிக்கப்பட்ட 3.14 ஏக்கர் நிலம், ஆண்டுக்கு வெறும் ₹28 என்ற மிகக் குறைந்த தொகைக்கு 99 ஆண்டுகளுக்குக் குத்தகைக்கு விடப்பட்டது. உங்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறதா? இன்று, சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையத்திற்கும் கம்பீரமான ரிப்பன் கட்டிடத்திற்கும் இடையில் உள்ள அந்த இடத்தில், ஒருதிடைப்பட டிக்கெட்டின் விலையை விடக் குறைவான செலவில் வரலாறு படைக்கப்பட்டது.

30 உறுப்பினர்கள் கலந்துகொண்ட ஒரு கூட்டமாகத் தொடங்கிய இது, ஒரு அசாதாரணமான நிகழ்வாக உருவெடுத்தது. 1883-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 17-ஆம் தேதி, விஜயநகரம் மகாராஜா ஆனந்த கஜபதி ராஜு அவர்களால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. தென்னிந்தியா முழுவதிலும் உள்ள மைசூர், திருவிதாங்கூர், புதுக்கோட்டை மகாராஜாக்கள் உள்ளிட்ட அரச குடும்பத்தினரும், நீதிபதி முத்துசுவாமி ஐயர் மற்றும் கடிகாரத் தயாரிப்பாளரான பி. ஓர் அண்ட் சன்ஸ் போன்ற பிரமுகர்களும் தாராளமாகப் பங்களித்தனர்.

விக்டோரியா பொது மண்டபம், சிஷோமின் சோதனைக் கட்டத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது; அதில் அவர், இந்தோ-சாரசெனிக் கொள்கைகளை மலபார் கட்டிடக்கலைப் பள்ளியின் கூறுகளுடன் துணிச்சலாக இணைத்தார். இது வெறும் அழகியல் தேர்வாக மட்டும் இருக்கவில்லை; மாறாக, நடைமுறைப் பொறியியல் கருத்தாய்வுகள் மற்றும் தட்பவெப்பநிலைக்கு ஏற்ப தகவமைத்துக் கொண்டதன் விளைவாக உருவான ஒரு கட்டிடக்கலைப் புத்தாக்கமாகும்.

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹாலின் மையப் புள்ளி, சந்தேகமின்றி, சென்னையின் வானுயர்ந்த தோற்றத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அதன் கம்பீரமான கோபுரமே ஆகும். 34 மீட்டர் உயரத்திற்கு வானுயர்ந்து நிற்கும் இந்தச் சதுர வடிவ, மூன்று மாடிக் கோபுரம், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு பொறியியல் சாதனையாகும். சிஷோமின் கேரளக் கட்டிடக்கலை ஆய்வின் நேரடித் தாக்கத்தால் உருவான, இந்தக் கட்டிடத்தின் உச்சியில் அமைந்திருக்கும் திருவிதாங்கூர் பாணி ஓடு வேயப்பட்ட கூரையே இதை மேலும் அசாதாரணமாக்குகிறது.

இந்தக் கோபுரம் வெறும் அலங்காரத்திற்காக மட்டும் இல்லை; அது முக்கியமான காற்றோட்டப் பணிகளுக்கும் உதவுகிறது. அதன் உயரம் ஒரு இயற்கையான புகைபோக்கி போன்ற அமைப்பை உருவாக்கி, சூடான காற்றை மேல்நோக்கி இழுத்து, கீழே உள்ள கூடங்களில் வெப்பநிலையைக் குளிர்ச்சியாகப் பராமரிக்கிறது. இது சென்னையின் வெப்பமண்டல காலநிலைக்கு ஒரு அற்புதமான, இயல்பான குளிரூட்டும் தீர்வாகும்.

கோபுரத்தின் உச்சியில், இஸ்லாமிய எழுத்துக்கலையை ஒத்த, கலைநயத்துடன் செதுக்கப்பட்ட ஒரு களிமண் விளிம்பு அமைந்துள்ளது; இதுவே அக்கட்டிடத்திற்கு அதன் தனித்துவமான தன்மையை வழங்கும் சாரசெனிக் பாணியின் தனிச்சிறப்பாகும். இந்த சுடுமண் வேலைப்பாடு, இத்தகைய உயரங்களில் இந்த நுட்பமான அலங்காரக் கூறுகளை வடிவமைத்து, சூளையில் இட்டு, நிறுவிய 19-ஆம் நூற்றாண்டு கைவினைஞர்களின் அசாதாரணமான கைவினைத்திறனை வெளிக்காட்டுகிறது.

இந்தக் கட்டிடம், சுமார் 150 அடிக்கு 80 அடி அளவுள்ள, உறுதியான இரண்டு மாடி செவ்வக வடிவ அடித்தளத்தின் மீது நிற்கிறது. இந்த அடித்தளம், கட்டிடத்தின் எடையை மட்டுமல்லாமல், ஒரே நேரத்தில் கூடும் நூற்றுக்கணக்கான மக்களின் இயக்கப் பளுக்களையும் தாங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது; இது ஒரு பொதுக் கூட்ட அரங்கைப் பொறுத்தவரை மிக முக்கியமான அம்சமாகும்.

ஒவ்வொரு தளத்திலும் 600 பேர் அமரக்கூடிய ஒரு பிரம்மாண்டமான அரங்கம் அமைந்துள்ளது. பார்வைக் கோடுகளுக்கு இடையூறு செய்யாமல், அத்தகைய பெருங்கூட்டத்திற்கு இடமளிக்கும் அளவுக்குப் பெரிய, தூண்கள் இல்லாத இடங்களை உருவாக்குவதே இங்குள்ள பொறியியல் சவாலாக இருந்தது. சிஷோல்ம் இதை பின்வருவனவற்றின் மூலம் சாதித்தார்.

கிழக்கு முனையில், கூடுதலாக 200 பேர் அமரக்கூடிய ஒரு மரத்தாலான மேல்மாடம் உள்ளது. மெட்ராஸ் டெரஸின் இடைத்தளமே மேல்மாட அமைப்பாகச் செயல்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. களிமண் ஓடுகள், சுண்ணாம்புக்கல் மற்றும் மரத்தைப் பயன்படுத்தி அமைக்கப்பட்ட இந்த மேல்மாடக் கட்டுமான நுட்பம், செலவு குறைந்ததாகவும், நாடக நிகழ்ச்சிகளுக்குச் சிறந்த ஒலி பண்புகளை வழங்குவதாகவும் இருந்தது.

சிஷோல்ம் கூரைக்கு எடை குறைந்த மங்களூர் ஓடுகளைப் பயன்படுத்தியதால், கட்டிடத்தின் மீது அதிக சுமையை ஏற்றாமல் மிக உயரமான மேற்கூரைகளை அவரால் உருவாக்க முடிந்தது. இந்தத் திறமையான எடைப் பகிர்வு, கட்டிடத்தின் கட்டமைப்பு உறுதித்தன்மையைப் பேணிக்கொண்டே, அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஓடு வேயப்பட்ட கூரையைத் தாங்க உதவியது.

1887-1888: மாபெரும் திறப்பு விழா

சரியான தேதி மற்றும் திறந்து வைத்தவர் (ஆளுநர் சர் மவுன்ட்ஸ்டுவர்ட் எல்ஃபின்ஸ்டோன் கிராண்ட் டஃப் அல்லது லார்ட் கொன்னேமாரா) குறித்து வரலாற்றுப் பதிவுகள் வேறுபட்டாலும், 1887 மற்றும் 1888-க்கு இடையில் இந்த அரங்கம் திறக்கப்பட்ட உடனேயே, அது மெட்ராஸின் முதன்மையான பொது இடமாக நிலைபெற்றது.

ஜனவரி 1888: விக்டோரியா பொது மண்டபமாகப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

குடிமக்கள் கூட்டம் ஒன்றின் போது, ​​விக்டோரியா மகாராணியின் முடிசூட்டு விழாவின் பொன்விழாக் கொண்டாட்டங்களுடன் ஒத்துப்போகும் வகையில், அந்த மண்டபத்திற்கு அவரது பெயரைச் சூட்டும் முடிவு முறைப்படுத்தப்பட்டது. இந்தப் பெயர் சூட்டும் விழா, ஒரு நகர மண்டபத்தை அரச நினைவுச்சின்னமாக மாற்றியது; ஆயினும், முரண்பாடாக அது தேசியவாத விழிப்புணர்வின் மையமாகவும் உருவெடுத்தது.

1900களின் முற்பகுதி: நாடகத்தின் பொற்காலம்

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால் தமிழ் நாடக மாற்றத்தின் மையப்புள்ளியாக விளங்கியது. முக்கிய மைல்கற்கள் பின்வருமாறு.

• பெருந்திரளான மக்களை ஈர்த்த சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் புராண நாடகங்கள்
• பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அவர்களின் புரட்சிகரமான மாலை நேர நிகழ்ச்சிகள், நாடகத்தை குடும்பத்தினருக்கு உகந்ததாக மாற்றுகின்றன.
• ஷேக்ஸ்பியரின் முதல் தமிழ்த் தழுவல்கள்: ஜ்வலித ரமணன் (ரோமியோ அண்ட் ஜூலியட்) மற்றும் வன்னிபுரத்து வாணிகன் (தி மெர்ச்சன்ட் ஆஃப் வெனிஸ்)
• 1891-ல் சுகுண விலாச சபாவின் முதல் 'காதலர் கண்கள்' அரங்கேற்றம், அந்த அரங்கத்துடனான 30 ஆண்டு காலத் தொடர்பைத் தொடங்கி வைத்தது.

• சுவாமி விவேகானந்தர் (1893க்குப் பிறகு): சிகாகோவில் தனது வெற்றிமிக்க உரைக்குப் பிறகு, அரங்கம் நிரம்பி வழிந்த கூட்டத்தில் அவர் உரையாற்றினார்; ஆயிரக்கணக்கானோர் வெளியே நின்றிருந்தனர். மண்டபத்திற்கு வெளியே அவர் மாட்டு வண்டியில் அமர்ந்து ஆற்றிய புகழ்பெற்ற சொற்பொழிவு ஒரு செவிவழிக் கதையாக மாறியது.
• மே 7, 1915: மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி மகாத்மாவாவதற்கு முன்பும், தேசம் அவரது பெயரை அறிவதற்கு முன்பும், முதலியார் எழுதிய 'ஹரிச்சந்திரா' நாடகத்தில் கலந்துகொண்டார். அவரது வருகையை எந்த உள்ளூர் செய்தித்தாளும் வெளியிடவில்லை.
• பாரதியாரின் “நித்திய வழிபாடு” குறித்த சொற்பொழிவுக்கு, ஒரு ரூபாய் என்ற கணிசமான விலையில் டிக்கெட்டுகள் விற்கப்பட்டன.
• கோபால் கிருஷ்ண கோகலே மற்றும் சர்தார் வல்லபாய் படேல் ஆகியோர் இங்கு நடைபெற்ற முக்கிய அரசியல் கூட்டங்களில் உரையாற்றினர்.
• இந்தியாவின் சுதந்திர இயக்கத்தை வடிவமைத்த எண்ணற்ற உரைகள், விவாதங்கள் மற்றும் திட்டமிடல் அமர்வுகள் அந்த மண்டபத்தில் நடைபெற்றன.

2009: சீரமைப்புப் பணிகள் தொடங்குகின்றன

ஜவஹர்லால் நேரு தேசிய நகர்ப்புற புனரமைப்புத் திட்டத்தின் கீழ், பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி, அறிவியல் பூர்வமான பாதுகாப்பு முறைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, அதே சமயம் அந்த இடத்தை சமகால பயன்பாட்டிற்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்கும் ஒரு விரிவான புனரமைப்புப் பணியைத் தொடங்கியது

சிவப்பு செங்கல் முகப்பு

வெளிர் நிறங்களில் வர்ணம் பூசப்பட்ட பல காலனித்துவக் கட்டிடங்களைப் போலல்லாமல், விக்டோரியா பொது மண்டபம் அதன் சிவப்பு செங்கல் வெளிப்புறத்தை சுண்ணாம்புச் சாந்துப் பூச்சுடன் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது. இது, கட்டிடத்தின் அமைப்பை வலியுறுத்துவதோடு, நாள் முழுவதும் கண்ணைக் கவரும் நிழல் வடிவங்களையும் உருவாக்கும் ஒரு விவேகமான வடிவமைப்புத் தேர்வாகும்.

கொரிந்தியன் தூண்கள்

நேர்த்தியான கொரிந்தியன் தூண்களைக் கொண்ட வளைவுத் திண்ணைகள், வடக்கு மற்றும் தெற்கு ஆகிய இரு திசைகளிலிருந்தும் தெரியும் ஒரு சீரான தூண் வரிசையை உருவாக்குகின்றன; இவை, பார்வையாளர்களைப் பிரதான நுழைவாயிலை நோக்கி வழிநடத்தும் இரண்டாம் நிலை அடையாளங்களாகவும் செயல்படுகின்றன.

நான்கு மூலை கோபுரங்கள்

நுழைவாயில் முகப்பில், நான்கு அலங்காரக் கோபுரங்கள் பிரதான நுழைவுப் புள்ளியைச் சூழ்ந்து, 135 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பார்வையாளர்களை வரவேற்று வரும் ஒரு மறக்க முடியாத நுழைவாயிலை உருவாக்குகின்றன.

வளைந்த ஜன்னல்கள்

கல் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய பெரிய, வளைவு வடிவ ஜன்னல்கள், கட்டிடத்தின் முகப்புகளில் ஒரு தனித்துவமான வடிவத்தை உருவாக்கி, கோதிக் மற்றும் இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலை பாணிகளை ஒரு இணக்கமான முழுமையாக ஒன்றிணைக்கின்றன.

ஒலி வடிவமைப்பு

அந்த அரங்கங்களின் செவ்வக வடிவ அமைப்பு, உயரமான கூரைகள் மற்றும் கடினமான பரப்புகள், மின்னணு ஒலி அமைப்புகளுக்கு முந்தைய காலத்திற்கு அவசியமான, ஒலிபெருக்கி இல்லாத பேச்சு மற்றும் இசைக்கு சிறந்த ஒலி அமைப்பை உருவாக்கின. மரத்தாலான மேல்மாடம் சில ஒலி அதிர்வெண்களை உறிஞ்சி, அதிகப்படியான எதிரொலியைத் தடுத்தது.

கட்டமைப்பு ஆயுட்காலம்

பல பத்தாண்டுகளாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட போதிலும், கட்டிடத்தின் மையக் கட்டமைப்பு உறுதியாக இருந்தது என்பதற்குச் சான்றாக:

• 19-ஆம் நூற்றாண்டு சுண்ணாம்புச் சாந்தின் தரம் (பெரும்பாலும் நவீன சிமெண்ட்டை விட உயர்ந்தது)
• தடிமனான சுமை தாங்கும் சுவர்கள் மூலம் சரியான சுமைப் பகிர்வு
• உள்ளூரில் கிடைக்கும், காலநிலைக்கு ஏற்ற பொருட்களைப் பயன்படுத்துதல்
• பல நூற்றாண்டுகளாகச் செம்மைப்படுத்தப்பட்ட பாரம்பரிய கட்டுமான நுட்பங்கள்.
• புனரமைக்கப்பட்ட இந்த மண்டபத்தில், சங்க காலத்தைச் (கி.மு. 300 – கி.பி. 300) சேர்ந்த சுமார் 120 பழங்கால இசைக்கருவிகளின் கண்காட்சியானது, தமிழ்நாட்டின் பண்டைய பண்பாட்டு மரபுக்கும் அதன் காலனித்துவ கடந்த காலத்திற்கும் இடையே ஒரு சுவாரஸ்யமான உரையாடலை உருவாக்குகிறது.

காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள இசைக்கருவிகள்:

• டுடாரி (எக்காளம் போன்ற காற்று வாத்தியம்)
• குழல் (புல்லாங்குழல் மாறுபாடுகள்)
• கின்னரம் (வீணை போன்ற நாண் கருவி)
• கொக்கரை (தாள வாத்தியங்கள்)
• பல்வேறு டிரம்ஸ், கைத்தாளங்கள் மற்றும் தாள வாத்தியங்கள்

இந்தக் கண்காட்சி, விக்டோரியா பொது மண்டபத்தை வெறும் காலனித்துவ நினைவுச்சின்னம் என்ற நிலையிலிருந்து, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்துவரும் தமிழ் நாகரிகத்தின் தொடர்ச்சியான கலை மரபைக் கொண்டாடும் ஓர் இடமாக உருமாற்றுகிறது.

விக்டோரியா காலம் - 1858

1858 இல் விக்டோரியா அரசியின் உத்தரவின் படி இந்தியாவில் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. அதன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகள் பிரித்தானிய இந்தியா என்ற பெயரில் பிரித்தானிய அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் வந்தன. ஹாரிஸ் பிரபு சென்னையின் முதல் ஆளுனராக பிரித்தானிய அரசால் நியமிக்கப்பட்டார். நாட்டின் நிருவாகத்தில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும் அவர்களுக்கான கல்வி வாய்ப்புகளை அதிகரிக்கவும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன.

இந்திய கவுன்சில் சட்டம், 1861 ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவுக்கு சட்டமியற்றும் உரிமைகளை அளித்தது.1892 மற்றும் 1909 ஆம் ஆண்டுகளில் இயற்றப்பட்ட கவுன்சில் சட்டங்கள் ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவை மேலும் விரிவுபடுத்தி புனரமைத்தன. வி. சடகோபச்சாருலு இக்குழுவின் முதல் இந்திய உறுப்பினராவார். கல்வியறிவு பெற்ற இந்தியர்கள் சட்டத்துறையில் ஆர்வத்துடன் ஈடுபட்டனர். 1877 இல் டி. முத்துசாமி ஐயர், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றார். இதற்கு ஆங்கிலோ இந்திய ஊடகங்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. அவரே சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய தலைமை நீதிபதியாகவும் பணியற்றினார் (1893 இல்).1906 இல் சி. சங்கரன் நாயர், தலைமை வழக்குரைஞராக நியமிக்கப்பட்ட முதல் இந்தியரானார்.

இக்காலகட்டத்தில் பல சாலைகள், தொடருந்து இருப்புப் பாதைகள், அணைகள், கால்வாய்கள் போன்றவை சென்னை மாகாணத்தில் கட்டபட்டன. சென்னை மாகாணப் பெரும் பஞ்சம், 1876-78, இந்தியப் பஞ்சம், 1896–97 ஆகிய இரு பெரும் பஞ்சங்கள் இக்காலகட்டத்தில் சென்னை மாகாணத்தைப் பீடித்தன. பஞ்சத்தின் பாதிப்பால் 1871 இல் 3.12 கோடியாக இருந்த மாகாண மக்கள் தொகை 1881 இல் 3.08 கோடியாகக் குறைந்தது. இப்பஞ்சங்களும் செங்கல்பட்டு உழவர் வழக்கு (1881-83), சேலம் கலவர வழக்கு (1882) ஆகிய நிகழ்வுகளைக் காலனிய அரசு கையாண்ட முறையும் மாகாண மக்களிடையே கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தின.

விடுதலை இயக்கத்தின் தொடக்க காலம்

1922 இல் அன்னி பெசண்ட் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி பகுதியில் சென்னை மாகாண மக்களிடைய தேசியவாதம் தலைதூக்கியது. இம்மாகாணத்தில் தொடங்கப்பட்ட முதல் அரசியல் அமைப்பு, 1852 இல் கசுலு லட்சுமிநரசு செட்டி என்பவர் தொடங்கிய சென்னை மக்கள் சங்கம் (Madras Native Association) ஆகும். ஆனால் அவ்வமைப்பு நெடுநாட்கள் செயல்படவில்லை. இதனைத் தொடர்ந்து மே 16, 1884 இல் சென்னை மகாஜன சங்கம் தொடங்கப்பட்டது.

இந்திய தேசியக் காங்கிரசின் முதல் மாநாடு மும்பையில் நடைபெற்ற போது (டிசம்பர் 1885) அதில் கலந்து கொண்ட 72 மாநாட்டு உறுப்பினர்களில் 22 பேர் சென்னை மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அந்த 22 பேரில் பலர் சென்னை மகாஜன சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள். காங்கிரசின் மூன்றவது மாநாடு டிசம்பர் 1887 இல் சென்னை நகரில் வெற்றிகரமாக நடைபெற்றது. மாகாணம் முழுவதிலிருந்தும் 362 பேர் இதில் கலந்து கொண்டனர். இதன் பின்னர் 1894, 1898, 1903, 1908, 1914 மற்றும் 1927 ஆகிய ஆண்டுகளிலும் காங்கிரசு மாநாடுகள் சென்னையில் நடைபெற்றன.

1882 இல் எலனா பிளவாத்ஸ்கி மற்றும் ஹென்றி ஆல்காட் ஆகியோர் பிரம்மஞான சபையின் தலைமையகத்தை அடையாறுக்கு மாற்றினர். இந்த சபையின் முக்கிய புள்ளியான அன்னி பெசண்ட் 1916 இல் இந்திய ஹோம் ரூல் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார்.சென்னையிலிருந்து ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட இந்த இயக்கத்துக்கு மாகாணம் முழுவதும் பெரும் ஆதரவு கிட்டியது. சென்னையிலிருந்து வெளியான தி இந்து, சுதேசமித்திரன், மாத்ருபூமி போன்ற தேசியவாத இதழ்கள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தை ஆதரித்தன. திரு. வி.காவும், பி. பி. வாடியாவும் இணைந்து இந்தியாவின் முதல் தொழிலாளர் சங்கத்தை 1918 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் நிறுவினர்.

இரட்டை ஆட்சி (1920-37)

தியாகராய செட்டி (இடது) பிராமணரல்லாதோர் இயக்கத்தை உருவாக்கியவர்களில் ஒருவர்; பெரியார் (வலது) சுயமரியாதை இயக்கத்தை உருவாக்கியவர் தியாகராய செட்டி (இடது) பிராமணரல்லாதோர் இயக்கத்தை உருவாக்கியவர்களில் ஒருவர் இந்திய அரசுச் சட்டம், 1919 இன் விளைவாக 1920 ஆம் ஆண்டு சென்னை மாகாணத்தில் இரட்டை ஆட்சி முறை உருவாக்கப்பட்டு முதன்முறையாக நேரடித் தேர்தல் நடைபெற்றது. இவ்வாட்சிமுறையில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளும் ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவும் இணைந்து மாகாணத்தை நிருவகித்தன.

பிராமணரல்லாதோரின் முன்னேற்றத்துக்காகக் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கப்பட்ட நீதிக்கட்சி முதல் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அரசமைத்தது. அ. சுப்பராயலு ரெட்டியார் சென்னை மாகாணத்தின் முதல் முதல்வரானார். ஆனால் உடல்நலக் குறைப்பாடு காரணமாக விரைவில் பதவி விலகினார்.

அவரைத் தொடர்ந்து பனகல் அரசர் முதல்வரானார். அவரது ஆட்சியில் அரசுப்பணிகளில் வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவம் அளிக்க முதல் அரசாணை (613) வெளியிடப்பட்டது. இது தான் இந்தியாவில் இட ஒதுக்கீடு பற்றிய முதல் அரசு நடவடிக்கையாகும். இரண்டாம் மாகாணத் தேர்தலிலும் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்றது. ஆனால் உட்கட்சிப் பூசல் காரணமாக விரைவில் பிளவடைந்தது. 1926 தேர்தலில் நீதிக்கட்சி தோற்கடிக்கப்பட்டது. பெரும்பான்மை இடங்களை வென்ற சுயாட்சிக் கட்சி அரசமைக்க மறுத்து விட்டதால், ஆளுனர் ஜார்ஜ் கோஷன், ப. சுப்பராயன் தலைமையிலான சுயேச்சைகளின் அரசை உருவாக்கினார்.

1930 தேர்தலில் மீண்டும் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்று பி. முனுசாமி நாயுடு முதல்வரானார். உட்கட்சிப் பூசல் காரணமாக நவம்பர் 1932 இல் அவர் பதவியிறக்கம் செய்யப்பட்டார்; அவருக்கு பதில் பொபிலி அரசர் முதல்வரானார். இந்திய அரசுச் சட்டம், 1935 இன் படி இரட்டை ஆட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு மாநில சுயாட்சி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1937 தேர்தலில் நீதிக்கட்சி தோல்வியடைந்து இந்திய தேசிய காங்கிரசு ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது.

1920களிலும் 30களிலும் சென்னை மாகாணத்தில் பிராமண எதிர்ப்பு இயக்கம் உருவாகி வலுவடைந்தது. மாகாண காங்கிரசுக் கட்சியில் பார்ப்பனர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவதை விரும்பாமல் காங்கிரசிலிருந்து வெளியேறிய பெரியார் ஈ. வே. ராமசாமி இதனைத் தொடங்கினார். பார்ப்பனர்கள், இந்து சமயம், சாதிப் பாகுபாடுகள், மூட நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றை தமது எழுத்துகளால் சாடினார்.

பிரித்தானிய ஆட்சியின் இறுதி நாட்கள்

ராஜாஜி, இந்திய தேசிய காங்கிரசு 1937 இல் ஆட்சியமைத்த போது முதல்வரானார். 1937 சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரசுக் கட்சி வெற்றி பெற்று சக்ரவர்த்தி ராஜகோபாலச்சாரி சென்னை மாகாண முதல்வரானார். தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இந்துக் கோயில்களில் நுழைந்து வழிபடும் வகையில் ஆலய நுழைவுச் சட்டத்தை இயற்றினார். மதுவிலக்கு விற்பனை வரி ஆகியவற்றையும் சென்னை மாகாணத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். இந்தி மொழியைச் சென்னை மாகாணப் பள்ளிகளில் கட்டாயப் பாடமாக்கினார்.

இக்கொள்கைக்கு மாகாண மக்களிடையே பரவலான எதிர்ப்பு இருந்தது; இதனை எதிர்த்து போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. அவற்றைப் பெரியாரின் பகுத்தறிவு இயக்கமும், அ. தா. பன்னீர்செல்வத்தின் தலைமையில் நீதிக்கட்சியும் இப்போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றன. போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட 1,200 ஆண்களும், பெண்களும், குழந்தைகளும் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். தாளமுத்து, நடராசன் எனும் இரு போராட்டக்காரர்கள் மரணமடைந்தனர்.

1939ம் ஆண்டு இந்தியா முழுவதும் பதவியிலிருந்த காங்கிரசு அமைச்சரவைகள் பதவி விலகின. இந்தியர்களைக் கலந்தாலோசிக்காமல் இரண்டாம் உலகப் போரில் இந்தியாவைக் காலனிய அரசு ஈடுபடுத்தியது இம்முடிவுக்குக் காரணமாக இருந்தது. இதன் பின்னர் சென்னை மாகாணம், சென்னை ஆளுனரால் நேரடியாக நிருவாகம் செய்யப்பட்டது. பெப்ரவரி 21, 1940 இல் ஆளுனர் கட்டாய இந்தி அரசாணையை நீக்கினார்.

காங்கிரசின் பெரும்பான்மையான தலைவர்கள் 1942 இல் தீவிரமாக நடைபெற்ற வெள்ளையனே வெளியேறு போராட்டத்தில் பங்கேற்றுச் சிறை சென்றனர். 1944 இல் நீதிக்கட்சி பெரியாரின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. திராவிடர் கழகம் என அதன் பெயரை மாற்றிய பெரியார், தேர்தல் அரசியல் ஈடுபாட்டிலிருந்து அதை விலக்கிக் கொண்டார். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் மீண்டும் காங்கிரசு தேர்தல்களில் போட்டியிட்டது. 1946 தேர்தலில் எளிதில் வெற்றியடைந்து ஆட்சியமைத்தது.
 
த.பிரகாசம் 11 மாதங்கள் சென்னை மாகாணத்தின் முதல்வராக இருந்தார். அவருக்குப் பின்னர் ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் முதல்வரானார். இந்தியா ஆகஸ்ட் 15, 1947 இல் விடுதலையடைந்தது.

சென்னை மாகாணம் சென்னை மாநிலம் என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது. ஜனவரி 26, 1950 இல் இந்தியா குடியரசான பின்னர் குடியரசின் மாநிலங்களில் ஒன்றாக மாறியது.

காலம் உள்ளவரை போற்றும் தலைவர்களாக இவர்கள் பணி அமைந்ததை எவராலும் மறுக்க முடியாது.