விக்டோரிய அரசின் வரலாறு - முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.

முதல் திரைப்படம், காந்தி, விவேகானந்தர் முதல் உரை- வரலாறு படைக்கும் விக்டோரியா அரங்கம்- முனைவர் கோ.ஜெயக்குமார்.

1880-களில், மெட்ராஸ் ஒரு வர்த்தக மையத்திலிருந்து ஒரு செழிப்பான மாநகரமாக வேகமாக உருமாறிக் கொண்டிருந்தது. அந்நகரின் உயர்மட்ட ராஜாக்கள், ஜமீன்தார்கள் மற்றும் தொலைநோக்காளர்கள் ஒரே ஒரு கனவுடன் பச்சையப்பா மண்டபத்தில் கூடினர்: எண்ணங்கள் ஒன்றிணையவும், கலை செழிக்கவும், குடிமக்கள் சுதந்திரமாக ஒன்றுகூடவும் ஓர் இடத்தை உருவாக்குவதே அந்தக் கனவு.

ராபர்ட் ஃபெரோஸ் சிஷோம் ஒரு கட்டிடக் கலைஞர் மட்டுமல்ல, அவர் தென்னிந்திய கட்டிடக்கலைக்கு மறுவடிவம் கொடுத்த ஒரு புரட்சியாளர் . பூரி பிரிவில் வங்காள பொதுப்பணித் துறையின் நிர்வாகப் பொறியாளராகப் பணியாற்றிய அவர், மெட்ராஸுக்குக் குடிபெயர்ந்து அதன் வானுயரக் காட்சியை என்றென்றைக்குமாக மாற்றியமைத்தார். முரண்பட்ட கட்டிடக்கலை மரபுகளை ஒருங்கிணைத்து, பிரமிக்க வைக்கும் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதில்தான் அவரது மேதைமை வெளிப்பட்டது.

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹாலின் மையப் புள்ளி, சந்தேகமின்றி, சென்னையின் வானுயர்ந்த தோற்றத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அதன் கம்பீரமான கோபுரமே ஆகும். 34 மீட்டர் உயரத்திற்கு வானுயர்ந்து நிற்கும் இந்தச் சதுர வடிவ, மூன்று மாடிக் கோபுரம், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு பொறியியல் சாதனையாகும். சிஷோமின் கேரளக் கட்டிடக்கலை ஆய்வின் நேரடித் தாக்கத்தால் உருவான, இந்தக் கட்டிடத்தின் உச்சியில் அமைந்திருக்கும் திருவிதாங்கூர் பாணி ஓடு வேயப்பட்ட கூரையே இதை மேலும் அசாதாரணமாக்குகிறது.

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால், நகரத்தின் ஆன்மாவை வெளிக்காட்டும் ஒரு சாளரமாகத் திகழ்கிறது. அதன் சுவர்களுக்குள் வரலாறு படைக்கப்பட்டு, மறுஉருவாக்கம் செய்யப்பட்டது: மகாத்மா காந்தி சுதந்திரம் கோரிய மக்களிடையே அமர்ந்திருந்தார்; சுவாமி விவேகானந்தரின் வார்த்தைகள் மாட்டு வண்டியின் மீதிருந்து ஆன்மீகத் தீயுடன் ஒலித்தன; மேலும், 1896-ஆம் ஆண்டின் ஒரு விதிவசமான டிசம்பர் மாலையில், தமிழ் சினிமா முதன்முறையாகப் பிறந்தது.

மக்கள் பூங்காவிலிருந்து (தற்போது பரபரப்பான பார்க் டவுனின் ஒரு பகுதி) பிரிக்கப்பட்ட 3.14 ஏக்கர் நிலம், ஆண்டுக்கு வெறும் ₹28 என்ற மிகக் குறைந்த தொகைக்கு 99 ஆண்டுகளுக்குக் குத்தகைக்கு விடப்பட்டது. உங்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறதா? இன்று, சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையத்திற்கும் கம்பீரமான ரிப்பன் கட்டிடத்திற்கும் இடையில் உள்ள அந்த இடத்தில், ஒருதிடைப்பட டிக்கெட்டின் விலையை விடக் குறைவான செலவில் வரலாறு படைக்கப்பட்டது.

30 உறுப்பினர்கள் கலந்துகொண்ட ஒரு கூட்டமாகத் தொடங்கிய இது, ஒரு அசாதாரணமான நிகழ்வாக உருவெடுத்தது. 1883-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 17-ஆம் தேதி, விஜயநகரம் மகாராஜா ஆனந்த கஜபதி ராஜு அவர்களால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. தென்னிந்தியா முழுவதிலும் உள்ள மைசூர், திருவிதாங்கூர், புதுக்கோட்டை மகாராஜாக்கள் உள்ளிட்ட அரச குடும்பத்தினரும், நீதிபதி முத்துசுவாமி ஐயர் மற்றும் கடிகாரத் தயாரிப்பாளரான பி. ஓர் அண்ட் சன்ஸ் போன்ற பிரமுகர்களும் தாராளமாகப் பங்களித்தனர்.

விக்டோரியா பொது மண்டபம், சிஷோமின் சோதனைக் கட்டத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது; அதில் அவர், இந்தோ-சாரசெனிக் கொள்கைகளை மலபார் கட்டிடக்கலைப் பள்ளியின் கூறுகளுடன் துணிச்சலாக இணைத்தார். இது வெறும் அழகியல் தேர்வாக மட்டும் இருக்கவில்லை; மாறாக, நடைமுறைப் பொறியியல் கருத்தாய்வுகள் மற்றும் தட்பவெப்பநிலைக்கு ஏற்ப தகவமைத்துக் கொண்டதன் விளைவாக உருவான ஒரு கட்டிடக்கலைப் புத்தாக்கமாகும்.

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹாலின் மையப் புள்ளி, சந்தேகமின்றி, சென்னையின் வானுயர்ந்த தோற்றத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அதன் கம்பீரமான கோபுரமே ஆகும். 34 மீட்டர் உயரத்திற்கு வானுயர்ந்து நிற்கும் இந்தச் சதுர வடிவ, மூன்று மாடிக் கோபுரம், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு பொறியியல் சாதனையாகும். சிஷோமின் கேரளக் கட்டிடக்கலை ஆய்வின் நேரடித் தாக்கத்தால் உருவான, இந்தக் கட்டிடத்தின் உச்சியில் அமைந்திருக்கும் திருவிதாங்கூர் பாணி ஓடு வேயப்பட்ட கூரையே இதை மேலும் அசாதாரணமாக்குகிறது.

இந்தக் கோபுரம் வெறும் அலங்காரத்திற்காக மட்டும் இல்லை; அது முக்கியமான காற்றோட்டப் பணிகளுக்கும் உதவுகிறது. அதன் உயரம் ஒரு இயற்கையான புகைபோக்கி போன்ற அமைப்பை உருவாக்கி, சூடான காற்றை மேல்நோக்கி இழுத்து, கீழே உள்ள கூடங்களில் வெப்பநிலையைக் குளிர்ச்சியாகப் பராமரிக்கிறது. இது சென்னையின் வெப்பமண்டல காலநிலைக்கு ஒரு அற்புதமான, இயல்பான குளிரூட்டும் தீர்வாகும்.

கோபுரத்தின் உச்சியில், இஸ்லாமிய எழுத்துக்கலையை ஒத்த, கலைநயத்துடன் செதுக்கப்பட்ட ஒரு களிமண் விளிம்பு அமைந்துள்ளது; இதுவே அக்கட்டிடத்திற்கு அதன் தனித்துவமான தன்மையை வழங்கும் சாரசெனிக் பாணியின் தனிச்சிறப்பாகும். இந்த சுடுமண் வேலைப்பாடு, இத்தகைய உயரங்களில் இந்த நுட்பமான அலங்காரக் கூறுகளை வடிவமைத்து, சூளையில் இட்டு, நிறுவிய 19-ஆம் நூற்றாண்டு கைவினைஞர்களின் அசாதாரணமான கைவினைத்திறனை வெளிக்காட்டுகிறது.

இந்தக் கட்டிடம், சுமார் 150 அடிக்கு 80 அடி அளவுள்ள, உறுதியான இரண்டு மாடி செவ்வக வடிவ அடித்தளத்தின் மீது நிற்கிறது. இந்த அடித்தளம், கட்டிடத்தின் எடையை மட்டுமல்லாமல், ஒரே நேரத்தில் கூடும் நூற்றுக்கணக்கான மக்களின் இயக்கப் பளுக்களையும் தாங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது; இது ஒரு பொதுக் கூட்ட அரங்கைப் பொறுத்தவரை மிக முக்கியமான அம்சமாகும்.

ஒவ்வொரு தளத்திலும் 600 பேர் அமரக்கூடிய ஒரு பிரம்மாண்டமான அரங்கம் அமைந்துள்ளது. பார்வைக் கோடுகளுக்கு இடையூறு செய்யாமல், அத்தகைய பெருங்கூட்டத்திற்கு இடமளிக்கும் அளவுக்குப் பெரிய, தூண்கள் இல்லாத இடங்களை உருவாக்குவதே இங்குள்ள பொறியியல் சவாலாக இருந்தது. சிஷோல்ம் இதை பின்வருவனவற்றின் மூலம் சாதித்தார்.

கிழக்கு முனையில், கூடுதலாக 200 பேர் அமரக்கூடிய ஒரு மரத்தாலான மேல்மாடம் உள்ளது. மெட்ராஸ் டெரஸின் இடைத்தளமே மேல்மாட அமைப்பாகச் செயல்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. களிமண் ஓடுகள், சுண்ணாம்புக்கல் மற்றும் மரத்தைப் பயன்படுத்தி அமைக்கப்பட்ட இந்த மேல்மாடக் கட்டுமான நுட்பம், செலவு குறைந்ததாகவும், நாடக நிகழ்ச்சிகளுக்குச் சிறந்த ஒலி பண்புகளை வழங்குவதாகவும் இருந்தது.

சிஷோல்ம் கூரைக்கு எடை குறைந்த மங்களூர் ஓடுகளைப் பயன்படுத்தியதால், கட்டிடத்தின் மீது அதிக சுமையை ஏற்றாமல் மிக உயரமான மேற்கூரைகளை அவரால் உருவாக்க முடிந்தது. இந்தத் திறமையான எடைப் பகிர்வு, கட்டிடத்தின் கட்டமைப்பு உறுதித்தன்மையைப் பேணிக்கொண்டே, அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஓடு வேயப்பட்ட கூரையைத் தாங்க உதவியது.

1887-1888: மாபெரும் திறப்பு விழா

சரியான தேதி மற்றும் திறந்து வைத்தவர் (ஆளுநர் சர் மவுன்ட்ஸ்டுவர்ட் எல்ஃபின்ஸ்டோன் கிராண்ட் டஃப் அல்லது லார்ட் கொன்னேமாரா) குறித்து வரலாற்றுப் பதிவுகள் வேறுபட்டாலும், 1887 மற்றும் 1888-க்கு இடையில் இந்த அரங்கம் திறக்கப்பட்ட உடனேயே, அது மெட்ராஸின் முதன்மையான பொது இடமாக நிலைபெற்றது.

ஜனவரி 1888: விக்டோரியா பொது மண்டபமாகப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

குடிமக்கள் கூட்டம் ஒன்றின் போது, ​​விக்டோரியா மகாராணியின் முடிசூட்டு விழாவின் பொன்விழாக் கொண்டாட்டங்களுடன் ஒத்துப்போகும் வகையில், அந்த மண்டபத்திற்கு அவரது பெயரைச் சூட்டும் முடிவு முறைப்படுத்தப்பட்டது. இந்தப் பெயர் சூட்டும் விழா, ஒரு நகர மண்டபத்தை அரச நினைவுச்சின்னமாக மாற்றியது; ஆயினும், முரண்பாடாக அது தேசியவாத விழிப்புணர்வின் மையமாகவும் உருவெடுத்தது.

1900களின் முற்பகுதி: நாடகத்தின் பொற்காலம்

விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால் தமிழ் நாடக மாற்றத்தின் மையப்புள்ளியாக விளங்கியது. முக்கிய மைல்கற்கள் பின்வருமாறு.

• பெருந்திரளான மக்களை ஈர்த்த சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் புராண நாடகங்கள்
• பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அவர்களின் புரட்சிகரமான மாலை நேர நிகழ்ச்சிகள், நாடகத்தை குடும்பத்தினருக்கு உகந்ததாக மாற்றுகின்றன.
• ஷேக்ஸ்பியரின் முதல் தமிழ்த் தழுவல்கள்: ஜ்வலித ரமணன் (ரோமியோ அண்ட் ஜூலியட்) மற்றும் வன்னிபுரத்து வாணிகன் (தி மெர்ச்சன்ட் ஆஃப் வெனிஸ்)
• 1891-ல் சுகுண விலாச சபாவின் முதல் 'காதலர் கண்கள்' அரங்கேற்றம், அந்த அரங்கத்துடனான 30 ஆண்டு காலத் தொடர்பைத் தொடங்கி வைத்தது.

• சுவாமி விவேகானந்தர் (1893க்குப் பிறகு): சிகாகோவில் தனது வெற்றிமிக்க உரைக்குப் பிறகு, அரங்கம் நிரம்பி வழிந்த கூட்டத்தில் அவர் உரையாற்றினார்; ஆயிரக்கணக்கானோர் வெளியே நின்றிருந்தனர். மண்டபத்திற்கு வெளியே அவர் மாட்டு வண்டியில் அமர்ந்து ஆற்றிய புகழ்பெற்ற சொற்பொழிவு ஒரு செவிவழிக் கதையாக மாறியது.
• மே 7, 1915: மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி மகாத்மாவாவதற்கு முன்பும், தேசம் அவரது பெயரை அறிவதற்கு முன்பும், முதலியார் எழுதிய 'ஹரிச்சந்திரா' நாடகத்தில் கலந்துகொண்டார். அவரது வருகையை எந்த உள்ளூர் செய்தித்தாளும் வெளியிடவில்லை.
• பாரதியாரின் “நித்திய வழிபாடு” குறித்த சொற்பொழிவுக்கு, ஒரு ரூபாய் என்ற கணிசமான விலையில் டிக்கெட்டுகள் விற்கப்பட்டன.
• கோபால் கிருஷ்ண கோகலே மற்றும் சர்தார் வல்லபாய் படேல் ஆகியோர் இங்கு நடைபெற்ற முக்கிய அரசியல் கூட்டங்களில் உரையாற்றினர்.
• இந்தியாவின் சுதந்திர இயக்கத்தை வடிவமைத்த எண்ணற்ற உரைகள், விவாதங்கள் மற்றும் திட்டமிடல் அமர்வுகள் அந்த மண்டபத்தில் நடைபெற்றன.

2009: சீரமைப்புப் பணிகள் தொடங்குகின்றன

ஜவஹர்லால் நேரு தேசிய நகர்ப்புற புனரமைப்புத் திட்டத்தின் கீழ், பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி, அறிவியல் பூர்வமான பாதுகாப்பு முறைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, அதே சமயம் அந்த இடத்தை சமகால பயன்பாட்டிற்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்கும் ஒரு விரிவான புனரமைப்புப் பணியைத் தொடங்கியது

சிவப்பு செங்கல் முகப்பு

வெளிர் நிறங்களில் வர்ணம் பூசப்பட்ட பல காலனித்துவக் கட்டிடங்களைப் போலல்லாமல், விக்டோரியா பொது மண்டபம் அதன் சிவப்பு செங்கல் வெளிப்புறத்தை சுண்ணாம்புச் சாந்துப் பூச்சுடன் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது. இது, கட்டிடத்தின் அமைப்பை வலியுறுத்துவதோடு, நாள் முழுவதும் கண்ணைக் கவரும் நிழல் வடிவங்களையும் உருவாக்கும் ஒரு விவேகமான வடிவமைப்புத் தேர்வாகும்.

கொரிந்தியன் தூண்கள்

நேர்த்தியான கொரிந்தியன் தூண்களைக் கொண்ட வளைவுத் திண்ணைகள், வடக்கு மற்றும் தெற்கு ஆகிய இரு திசைகளிலிருந்தும் தெரியும் ஒரு சீரான தூண் வரிசையை உருவாக்குகின்றன; இவை, பார்வையாளர்களைப் பிரதான நுழைவாயிலை நோக்கி வழிநடத்தும் இரண்டாம் நிலை அடையாளங்களாகவும் செயல்படுகின்றன.

நான்கு மூலை கோபுரங்கள்

நுழைவாயில் முகப்பில், நான்கு அலங்காரக் கோபுரங்கள் பிரதான நுழைவுப் புள்ளியைச் சூழ்ந்து, 135 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பார்வையாளர்களை வரவேற்று வரும் ஒரு மறக்க முடியாத நுழைவாயிலை உருவாக்குகின்றன.

வளைந்த ஜன்னல்கள்

கல் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய பெரிய, வளைவு வடிவ ஜன்னல்கள், கட்டிடத்தின் முகப்புகளில் ஒரு தனித்துவமான வடிவத்தை உருவாக்கி, கோதிக் மற்றும் இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலை பாணிகளை ஒரு இணக்கமான முழுமையாக ஒன்றிணைக்கின்றன.

ஒலி வடிவமைப்பு

அந்த அரங்கங்களின் செவ்வக வடிவ அமைப்பு, உயரமான கூரைகள் மற்றும் கடினமான பரப்புகள், மின்னணு ஒலி அமைப்புகளுக்கு முந்தைய காலத்திற்கு அவசியமான, ஒலிபெருக்கி இல்லாத பேச்சு மற்றும் இசைக்கு சிறந்த ஒலி அமைப்பை உருவாக்கின. மரத்தாலான மேல்மாடம் சில ஒலி அதிர்வெண்களை உறிஞ்சி, அதிகப்படியான எதிரொலியைத் தடுத்தது.

கட்டமைப்பு ஆயுட்காலம்

பல பத்தாண்டுகளாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட போதிலும், கட்டிடத்தின் மையக் கட்டமைப்பு உறுதியாக இருந்தது என்பதற்குச் சான்றாக:

• 19-ஆம் நூற்றாண்டு சுண்ணாம்புச் சாந்தின் தரம் (பெரும்பாலும் நவீன சிமெண்ட்டை விட உயர்ந்தது)
• தடிமனான சுமை தாங்கும் சுவர்கள் மூலம் சரியான சுமைப் பகிர்வு
• உள்ளூரில் கிடைக்கும், காலநிலைக்கு ஏற்ற பொருட்களைப் பயன்படுத்துதல்
• பல நூற்றாண்டுகளாகச் செம்மைப்படுத்தப்பட்ட பாரம்பரிய கட்டுமான நுட்பங்கள்.
• புனரமைக்கப்பட்ட இந்த மண்டபத்தில், சங்க காலத்தைச் (கி.மு. 300 – கி.பி. 300) சேர்ந்த சுமார் 120 பழங்கால இசைக்கருவிகளின் கண்காட்சியானது, தமிழ்நாட்டின் பண்டைய பண்பாட்டு மரபுக்கும் அதன் காலனித்துவ கடந்த காலத்திற்கும் இடையே ஒரு சுவாரஸ்யமான உரையாடலை உருவாக்குகிறது.

காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள இசைக்கருவிகள்:

• டுடாரி (எக்காளம் போன்ற காற்று வாத்தியம்)
• குழல் (புல்லாங்குழல் மாறுபாடுகள்)
• கின்னரம் (வீணை போன்ற நாண் கருவி)
• கொக்கரை (தாள வாத்தியங்கள்)
• பல்வேறு டிரம்ஸ், கைத்தாளங்கள் மற்றும் தாள வாத்தியங்கள்

இந்தக் கண்காட்சி, விக்டோரியா பொது மண்டபத்தை வெறும் காலனித்துவ நினைவுச்சின்னம் என்ற நிலையிலிருந்து, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்துவரும் தமிழ் நாகரிகத்தின் தொடர்ச்சியான கலை மரபைக் கொண்டாடும் ஓர் இடமாக உருமாற்றுகிறது.

விக்டோரியா காலம் - 1858

1858 இல் விக்டோரியா அரசியின் உத்தரவின் படி இந்தியாவில் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. அதன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகள் பிரித்தானிய இந்தியா என்ற பெயரில் பிரித்தானிய அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் வந்தன. ஹாரிஸ் பிரபு சென்னையின் முதல் ஆளுனராக பிரித்தானிய அரசால் நியமிக்கப்பட்டார். நாட்டின் நிருவாகத்தில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும் அவர்களுக்கான கல்வி வாய்ப்புகளை அதிகரிக்கவும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன.

இந்திய கவுன்சில் சட்டம், 1861 ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவுக்கு சட்டமியற்றும் உரிமைகளை அளித்தது.1892 மற்றும் 1909 ஆம் ஆண்டுகளில் இயற்றப்பட்ட கவுன்சில் சட்டங்கள் ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவை மேலும் விரிவுபடுத்தி புனரமைத்தன. வி. சடகோபச்சாருலு இக்குழுவின் முதல் இந்திய உறுப்பினராவார். கல்வியறிவு பெற்ற இந்தியர்கள் சட்டத்துறையில் ஆர்வத்துடன் ஈடுபட்டனர். 1877 இல் டி. முத்துசாமி ஐயர், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றார். இதற்கு ஆங்கிலோ இந்திய ஊடகங்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. அவரே சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய தலைமை நீதிபதியாகவும் பணியற்றினார் (1893 இல்).1906 இல் சி. சங்கரன் நாயர், தலைமை வழக்குரைஞராக நியமிக்கப்பட்ட முதல் இந்தியரானார்.

இக்காலகட்டத்தில் பல சாலைகள், தொடருந்து இருப்புப் பாதைகள், அணைகள், கால்வாய்கள் போன்றவை சென்னை மாகாணத்தில் கட்டபட்டன. சென்னை மாகாணப் பெரும் பஞ்சம், 1876-78, இந்தியப் பஞ்சம், 1896–97 ஆகிய இரு பெரும் பஞ்சங்கள் இக்காலகட்டத்தில் சென்னை மாகாணத்தைப் பீடித்தன. பஞ்சத்தின் பாதிப்பால் 1871 இல் 3.12 கோடியாக இருந்த மாகாண மக்கள் தொகை 1881 இல் 3.08 கோடியாகக் குறைந்தது. இப்பஞ்சங்களும் செங்கல்பட்டு உழவர் வழக்கு (1881-83), சேலம் கலவர வழக்கு (1882) ஆகிய நிகழ்வுகளைக் காலனிய அரசு கையாண்ட முறையும் மாகாண மக்களிடையே கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தின.

விடுதலை இயக்கத்தின் தொடக்க காலம்

1922 இல் அன்னி பெசண்ட் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி பகுதியில் சென்னை மாகாண மக்களிடைய தேசியவாதம் தலைதூக்கியது. இம்மாகாணத்தில் தொடங்கப்பட்ட முதல் அரசியல் அமைப்பு, 1852 இல் கசுலு லட்சுமிநரசு செட்டி என்பவர் தொடங்கிய சென்னை மக்கள் சங்கம் (Madras Native Association) ஆகும். ஆனால் அவ்வமைப்பு நெடுநாட்கள் செயல்படவில்லை. இதனைத் தொடர்ந்து மே 16, 1884 இல் சென்னை மகாஜன சங்கம் தொடங்கப்பட்டது.

இந்திய தேசியக் காங்கிரசின் முதல் மாநாடு மும்பையில் நடைபெற்ற போது (டிசம்பர் 1885) அதில் கலந்து கொண்ட 72 மாநாட்டு உறுப்பினர்களில் 22 பேர் சென்னை மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அந்த 22 பேரில் பலர் சென்னை மகாஜன சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள். காங்கிரசின் மூன்றவது மாநாடு டிசம்பர் 1887 இல் சென்னை நகரில் வெற்றிகரமாக நடைபெற்றது. மாகாணம் முழுவதிலிருந்தும் 362 பேர் இதில் கலந்து கொண்டனர். இதன் பின்னர் 1894, 1898, 1903, 1908, 1914 மற்றும் 1927 ஆகிய ஆண்டுகளிலும் காங்கிரசு மாநாடுகள் சென்னையில் நடைபெற்றன.

1882 இல் எலனா பிளவாத்ஸ்கி மற்றும் ஹென்றி ஆல்காட் ஆகியோர் பிரம்மஞான சபையின் தலைமையகத்தை அடையாறுக்கு மாற்றினர். இந்த சபையின் முக்கிய புள்ளியான அன்னி பெசண்ட் 1916 இல் இந்திய ஹோம் ரூல் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார்.சென்னையிலிருந்து ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட இந்த இயக்கத்துக்கு மாகாணம் முழுவதும் பெரும் ஆதரவு கிட்டியது. சென்னையிலிருந்து வெளியான தி இந்து, சுதேசமித்திரன், மாத்ருபூமி போன்ற தேசியவாத இதழ்கள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தை ஆதரித்தன. திரு. வி.காவும், பி. பி. வாடியாவும் இணைந்து இந்தியாவின் முதல் தொழிலாளர் சங்கத்தை 1918 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் நிறுவினர்.

இரட்டை ஆட்சி (1920-37)

தியாகராய செட்டி (இடது) பிராமணரல்லாதோர் இயக்கத்தை உருவாக்கியவர்களில் ஒருவர்; பெரியார் (வலது) சுயமரியாதை இயக்கத்தை உருவாக்கியவர் தியாகராய செட்டி (இடது) பிராமணரல்லாதோர் இயக்கத்தை உருவாக்கியவர்களில் ஒருவர் இந்திய அரசுச் சட்டம், 1919 இன் விளைவாக 1920 ஆம் ஆண்டு சென்னை மாகாணத்தில் இரட்டை ஆட்சி முறை உருவாக்கப்பட்டு முதன்முறையாக நேரடித் தேர்தல் நடைபெற்றது. இவ்வாட்சிமுறையில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளும் ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவும் இணைந்து மாகாணத்தை நிருவகித்தன.

பிராமணரல்லாதோரின் முன்னேற்றத்துக்காகக் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கப்பட்ட நீதிக்கட்சி முதல் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அரசமைத்தது. அ. சுப்பராயலு ரெட்டியார் சென்னை மாகாணத்தின் முதல் முதல்வரானார். ஆனால் உடல்நலக் குறைப்பாடு காரணமாக விரைவில் பதவி விலகினார்.

அவரைத் தொடர்ந்து பனகல் அரசர் முதல்வரானார். அவரது ஆட்சியில் அரசுப்பணிகளில் வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவம் அளிக்க முதல் அரசாணை (613) வெளியிடப்பட்டது. இது தான் இந்தியாவில் இட ஒதுக்கீடு பற்றிய முதல் அரசு நடவடிக்கையாகும். இரண்டாம் மாகாணத் தேர்தலிலும் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்றது. ஆனால் உட்கட்சிப் பூசல் காரணமாக விரைவில் பிளவடைந்தது. 1926 தேர்தலில் நீதிக்கட்சி தோற்கடிக்கப்பட்டது. பெரும்பான்மை இடங்களை வென்ற சுயாட்சிக் கட்சி அரசமைக்க மறுத்து விட்டதால், ஆளுனர் ஜார்ஜ் கோஷன், ப. சுப்பராயன் தலைமையிலான சுயேச்சைகளின் அரசை உருவாக்கினார்.

1930 தேர்தலில் மீண்டும் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்று பி. முனுசாமி நாயுடு முதல்வரானார். உட்கட்சிப் பூசல் காரணமாக நவம்பர் 1932 இல் அவர் பதவியிறக்கம் செய்யப்பட்டார்; அவருக்கு பதில் பொபிலி அரசர் முதல்வரானார். இந்திய அரசுச் சட்டம், 1935 இன் படி இரட்டை ஆட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு மாநில சுயாட்சி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1937 தேர்தலில் நீதிக்கட்சி தோல்வியடைந்து இந்திய தேசிய காங்கிரசு ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது.

1920களிலும் 30களிலும் சென்னை மாகாணத்தில் பிராமண எதிர்ப்பு இயக்கம் உருவாகி வலுவடைந்தது. மாகாண காங்கிரசுக் கட்சியில் பார்ப்பனர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவதை விரும்பாமல் காங்கிரசிலிருந்து வெளியேறிய பெரியார் ஈ. வே. ராமசாமி இதனைத் தொடங்கினார். பார்ப்பனர்கள், இந்து சமயம், சாதிப் பாகுபாடுகள், மூட நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றை தமது எழுத்துகளால் சாடினார்.

பிரித்தானிய ஆட்சியின் இறுதி நாட்கள்

ராஜாஜி, இந்திய தேசிய காங்கிரசு 1937 இல் ஆட்சியமைத்த போது முதல்வரானார். 1937 சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரசுக் கட்சி வெற்றி பெற்று சக்ரவர்த்தி ராஜகோபாலச்சாரி சென்னை மாகாண முதல்வரானார். தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இந்துக் கோயில்களில் நுழைந்து வழிபடும் வகையில் ஆலய நுழைவுச் சட்டத்தை இயற்றினார். மதுவிலக்கு விற்பனை வரி ஆகியவற்றையும் சென்னை மாகாணத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். இந்தி மொழியைச் சென்னை மாகாணப் பள்ளிகளில் கட்டாயப் பாடமாக்கினார்.

இக்கொள்கைக்கு மாகாண மக்களிடையே பரவலான எதிர்ப்பு இருந்தது; இதனை எதிர்த்து போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. அவற்றைப் பெரியாரின் பகுத்தறிவு இயக்கமும், அ. தா. பன்னீர்செல்வத்தின் தலைமையில் நீதிக்கட்சியும் இப்போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றன. போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட 1,200 ஆண்களும், பெண்களும், குழந்தைகளும் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். தாளமுத்து, நடராசன் எனும் இரு போராட்டக்காரர்கள் மரணமடைந்தனர்.

1939ம் ஆண்டு இந்தியா முழுவதும் பதவியிலிருந்த காங்கிரசு அமைச்சரவைகள் பதவி விலகின. இந்தியர்களைக் கலந்தாலோசிக்காமல் இரண்டாம் உலகப் போரில் இந்தியாவைக் காலனிய அரசு ஈடுபடுத்தியது இம்முடிவுக்குக் காரணமாக இருந்தது. இதன் பின்னர் சென்னை மாகாணம், சென்னை ஆளுனரால் நேரடியாக நிருவாகம் செய்யப்பட்டது. பெப்ரவரி 21, 1940 இல் ஆளுனர் கட்டாய இந்தி அரசாணையை நீக்கினார்.

காங்கிரசின் பெரும்பான்மையான தலைவர்கள் 1942 இல் தீவிரமாக நடைபெற்ற வெள்ளையனே வெளியேறு போராட்டத்தில் பங்கேற்றுச் சிறை சென்றனர். 1944 இல் நீதிக்கட்சி பெரியாரின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. திராவிடர் கழகம் என அதன் பெயரை மாற்றிய பெரியார், தேர்தல் அரசியல் ஈடுபாட்டிலிருந்து அதை விலக்கிக் கொண்டார். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் மீண்டும் காங்கிரசு தேர்தல்களில் போட்டியிட்டது. 1946 தேர்தலில் எளிதில் வெற்றியடைந்து ஆட்சியமைத்தது.
 
த.பிரகாசம் 11 மாதங்கள் சென்னை மாகாணத்தின் முதல்வராக இருந்தார். அவருக்குப் பின்னர் ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் முதல்வரானார். இந்தியா ஆகஸ்ட் 15, 1947 இல் விடுதலையடைந்தது.

சென்னை மாகாணம் சென்னை மாநிலம் என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது. ஜனவரி 26, 1950 இல் இந்தியா குடியரசான பின்னர் குடியரசின் மாநிலங்களில் ஒன்றாக மாறியது.

காலம் உள்ளவரை போற்றும் தலைவர்களாக இவர்கள் பணி அமைந்ததை எவராலும் மறுக்க முடியாது.

சந்திரனுக்கு மனிதனை ஏற்றிச் சென்ற அப்பல்லோ-8 விண்கலம் புளோரிடாவில் இருந்து ஏவப்பட்டது - கோ.ஜெயக்குமார்.

சந்திரனுக்கு மனிதனை ஏற்றிச் சென்ற அப்பல்லோ-8 விண்கலம் புளோரிடாவில் இருந்து ஏவப்பட்ட நாள்: 21-12-1968

சந்திரனை ஆராய்ச்சி செய்வதற்காக மனிதர்களை அனுப்பும் ‘அப்போலா விண்வெளி திட்டத்தை’ ஆரம்பித்த அமொக்கா, தொடர்ந்து விண்கலங்களை அனுப்பியது. மனிதர்களை சந்திரனுக்கு அனுப்பி பாதுகாப்பாக கொண்டு வருவதுதான் இதன் நோக்கம்.

இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த ஆராய்ச்சியின் வரிசையில், 2-வது திட்டமான அப்போலோ-8 விண்கலம் புளோரிடாவில் இருந்து 1968-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 21-ம் தேதி புளோரிடாவில் இருந்து ஏவப்பட்டது. இந்த விண்கலம் தான் மனிதர்களை சுமந்து சென்று முதல் முறையாக பூமியின் சுற்றுவட்டப் பாதையைக் கடந்து, பூமியின் நிலவு வட்டப்பாதையை அடைந்த விண்கலம் ஆகும். அதன்பின்னர் பாதுகாப்பாக பூமிக்குத் திரும்பியது.

இதில் பிராங் போல்மேன், ஜேம்ஸ் லோவல், வில்லியம் ஆண்டர்ஸ் ஆகிய மூன்று விஞ்ஞானிகள் பயணித்தனர்.

இதே டிசம்பர் 21ம் தேதியின் சில முக்கிய நிகழ்வுகள் வருமாறு:-

1902 - இலங்கையில் போவர் போர்க் கைதிகளாக இருந்தவர்கள் தென்னாபிரிக்காவுக்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர்.

1913 - உலகின் முதலாவது குறுக்கெழுத்துப் போட்டி "நியூயோர்க் வேர்ல்ட்" பத்திரிகையில் வெளியானது.

1967 - உலகின் முதலாவது இருதய மாற்றுச் சிகிச்சை பெற்ற தென்னாபிரிக்காவைச் சேர்ந்த லூயிஸ் நாஷ்கான்ஸ்கி சிகிச்சை பெற்று 18 நாட்களில் இறந்தார்.

1973 - அரபு-இஸ்ரேல் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதற்கான ஜெனீவா மாநாடு ஆரம்பம்.

1992 - டச்சு விமானம் ஒன்று போர்ச்சுக்கலில் விழுந்து நொறுங்கியதில் 56 பேர் பலி.

1995 - பெத்லேகம் நகரம் இஸ்ரேலியர்களிடம் இருந்து பாலஸ்தீனர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

2007 - பாகிஸ்தானின் பெஷாவர் நகர் மசூதியில் நடந்த தற்கொலைப்படை தாக்குதலில் 50 பேர் சாவு.